Philologische Schriften | Analecta Laertiana 1870 © The Nietzsche Channel

COPYRIGHT NOTICE: The content of this website, including text and images, is the property of The Nietzsche Channel. Reproduction in any form is strictly prohibited. © The Nietzsche Channel.

Analecta Laertiana.

Fridericus Nietzsche.


REPRINT: © The Nietzsche Channel, 2010.


Laert. I 1. IÎ Jl n48@F@n\"l §k(@< §<4@\ n"F4< •BÎ $"k$VkT< –k>"4q (g(g<Fh"4 (k B"k :¥< AXkF"4l 9V(@Ll, B"k *¥ $"$L8T<\@4l 6" UFFLk\@4l O"8*"\@Ll 6" 'L:<@F@n4FJl B"k [<*@Ãl B"k Jg 5g8J@Ãl 6" '"8VJ"4l J@×l 6"8@L:X<@Ll )kL\*"l 6" Eg:<@hX@Llq 6"hV n0F4< Uk4FJ@JX80l ¦< Jè 9"(46è 6" ETJ\T< ¦< Jè gÆ6@FJè Jk\Jè Jl *4"*@P. I 7. ñl ¦< Jè gÆ6@FJè Jk\Jè n0FÂ< Ò ETJ\T<.

Quamquam eis, qui ¦< Jè gÆ6@FJè Jk\Jè verborum integritatem venditant, haud infirmum auxilium inde videtur accrescere, quod illa brevi tantum spatio intermisso sine ulla litterarum mutatione redeunt: graviorem tamen his verbis inhaerescere errorem, quem in priorem locum socordia oculorum, iudicii pravitas in alterum invexerit, ex accuratiore intellegitur Sotionei libri cognitione. Primum enim ubi, quaeso, Sotio de philosophiae origine a barbaris repetenda disserere debuit, nisi in ipsius libri prooemio? At potuisse cum in tanti operis ambagibus eandem rem alibi quoque attingere velut in libro vicesimo tertio lubenter concederemus, nisi huius libri memoria aliis obnoxia esset difficultatibus. Quid quod nullo ingenii artificio nobis fingere possumus, qualem materiem Sotio libro tredecimo et sequentibus novem substruxerit: immo certis usi indiciis iam Panzerbieterus (Seeb. ann. suppl. V. p. 211 ss.) ac Roeperus (Phil. vol. III p. 22 ss.) Sotionem statuerunt duodecim libris totam philosophiae graecae successionem absolvisse: qui numerus eo haud mediocriter stabilitur, quod Heraclides Lembus Sotionis *4"*@PVl in sex redegit libros. Cf. Laert. V 93 (g(`<"F4 *r Yk"68gÃ*"4 JgFF"kgF6"\*g6"BX:BJ@l 5"88"B"<Îl (5"8"6JÃ<@l Scheurleerus in  dissert.  de  Demetr.  Magn.  p. 77) ´ U8g>"<*kg×l (g(k"nãl J¬< *4"*@P¬< ¦< «> $4$8\@4l 6"Â 7g:$gLJ46Î< 8`(@<, *hg< 6"Â 7X:$@l ¦6"8gÃJ@. Significari huius tituli exilitate J¬< Jä< ETJ\T<@l *4"*@Pä< ¦B4J@:¬<, ad quam Laertius varia excitandi ratione adhibita persaepe provocavit, adpositus J¬< articulus comprobat: id quod etiam Bahnschius1 recte perspexit.— In verbis igitur obscurissimis +;IW3 +35?CIW3 IC3IW3 explicandis coniectandi opera supersedere non possumus: quamquam multum abest, ut Roepero adstipulemur ludibunda manu iacienti, non conicienti ¦< Jè Jk4F6"4*g6VJå. Nonne vero omnibus eximimur scrupulis dummodo leni mutatione +;IW3 +3C!'W'35W3 scribatur? Vt igitur Laertius itemque eius auctor Diocles in prooemio de origine philosophiae egerunt, sic Sotio ¦< Jè gÆF"(T(46è Jl *4"*@Pl: facillime autem fieri potuit, ut librarius in his litteris paullulum  obscuratis  numerum  delitescere  opinatus  ex +3C!'W formaret +35?CIW3, ex '35W3 IC3IW3,2 eundemque errorem etiam in alterum transferret locum.
1. Nuperrime mihi insperati quidquam contigit. Commilitonem einim eorundemque studiorum participem me nactum esse non sine laetitia e dissertatione Friderici Bahnschii comperi, cui titulus inscriptus est "Quaestionum de Diogenis Laertii fontibus initia." Gumbinnae.
2. IC3IW3 et ACWIW3 cum constet sexagies in libris mss. confundi. Laertio non dubitamus illud Jk\Jå pro er quod vulgatur BkfJå vindicare VI 80. Socicrates enim successionum ordinem persecutus nescio quo pacto iam in primo libro de Diogene Cynico disserere potuerit: accedit autem. quod ex alio testimonio VI 13 conligendum est Cynicis in tertio Sosicratis libro locum esse destinatum.


Laert.  I  16.  5"  @Ê  :¥< "ÛJä< 6"JX84B@< bB@:<Z:"J", @Ê *r Ó8Tl @Û FL<X(k"R"<, òFBgk 6"JV J4<"l ET6kVJ0l EJ\8BT< M\84BB@l 9g<X*0:@l AbkkT< 1g`*Tk@l 5"k<gV*0l #kbFT<. 6"JV J4<"l AL2"(`k"l, Uk\FJT< Ò OÃ@l B8¬< ¦B4FJ@8ä< Ï8\(T<. @Ê *¥ •< «< FL((kVR"<Jgl 9X84FF@l A"k:g<\*0l U<">"(`k"lq B@88 *¥ -Z<T<, B8g\T =g<@nV<0l, B8g\T )0:`6k4J@l, B8g\T Uk4FJ@JX80l, B8g\T WB\6@Lk@l, B8g\T OkbF4BB@l.

Quod plerumque fieri solet, ubi longior nominum series varias variorum librariorum manus ingeniaque experta est, id etiam hoc loco factum esse vix quemquam acrius inquirentem fugiet. Haud dubie enim M\84BB@l inlitteratus philosophus scrupulos movet, cum nullum huius nominis philosophum compertum habeamus, cui iure illa scribendi contemptio tribui possit. Nihil ad rem Philippus Opuntius nobilis ille mathematicus, astronomus, Platonicus, cuius scriptorum indicem Suidas v. n48`F@n@l (cf. Bernhard. p. 1490. Laert. III 37) exhibet. Quis autem alterum quendam Philippum, JÎ< 9g("k46`<, dici putet, hominem obscuris simae memoriae, de quo nihil traditum est nisi quod Laertius II 113 ex eius libro "ÛJ@8g>g\ deprompsit. Neque ad oblivionem memoriaeque tenuitatem confugere licet, quoniam in inlitteratorum philosophorum indice clarissima tantum nomina locum tenuisse res ipsa clamat: cuius enim scire interest, num Titius vel Marcus a scribendo abstinuerint? Cum igitur de M\84BB@l vocis corruptione cogitandum sit, verisimilem corruptionis viam exempla monstrant aliunde collata: veluti quod Laertii codices V 36 et 7gL6\BB@< et 7"6\BB@< et U86\BB@< suppeditant. Deinde quod Philo Iudaeus in libro Bgk nLJ@Lk(\"l inscripto Uk\FJ4BB@l et 9X<4BB@l confundit, Suidas autem 9X<4BB@l et rWk:4BB@l: nullus enim est Menippus comicus (cf. Demetrius Magnes ap. Laert, VI 101) et errasse comparet Meinekium in vind. Strabon. p. 234 ss. et in Comic. Graec. vol. V p. 12. Coniciat forsitan etiam nostro loco quispiam Menippi nomen esse instaurandum adlato Laertii testimonio VI 100 §<4@\ *¥ J $4$8\" "ÛJ@Ø @Û6 gÉ<"4  •88  )4@<LF\@L  6"  -TBbk@L  Jä< 5@8@nT<\T<, @È J@Ø B"\.g4< ª<g6" FL((kVn@<Jgl ¦*\*@F"< "ÛJè ñl gÞ *L<":X<å *4"2XF2"4. Neque deest forte, qui Leucippi memoriam in indice redintegrare studeat, homo audaculi ingenii, utpote qui non solum Theophrasti (Laert. IX 46) spreverit auctoritatem iam ab  Antisthene,  Demetrio  Magnete,  Hippoboto  (Laert.  IX  39 cf.  Suid. v. )0:`6k4J@l) contemptam: verum etiam Aristoteli nullam haburerit fidem diserte de Leucippi scriptis dicenti (cf. Val. Rose de Aristot. libr. ord. p. 12. Bergk in Mus. Rhen. nov. XIX p. 604). Tertius vero idemque locupletissimus eiusdem loci competitor, Aristippus Cyrenaeus praesto est, qui a quibusdam optimi nominis criticis inter inlitteratorum numerum habitus est cf. Laert. II 84 Mus. Rhen. nov. XXIV 187 @\ *r @Û*r Ó8Tl (kVR"4 ô< ¥FJ4 6" ETF46kVJ0l 6" A"<"\J4@l ` rC`*4@l. Ad eiusdem autem Panaetii auctoritatem complures eiusdem indicis notationes redeunt: veluti quod Aristo Stoicus nonnullis exceptis epistulis nihil scripsisse dicitur cf. Laert. VII 164 A"<"\J4@l*¥ 6" ETF46kVJ0l :`<"l "ÛJ@Ø Jl ¦B4FJ@8Vl n"F4, J *¥ –88" J@Ø Agk4B"J0J46@Ø Uk\FJT<@l. Stilponem autem, quamquam sub eius nomine novem dialogi ferebantur La. II 120, e Panaetii iudicio inlitteratum fuisse celeberrimus eius 6"<ã< prodit his verbis circumscriptus II 64 AV<JT< :X<J@4 Jä< ET6k"J46ä< *4"8`(T<  A"<"\J4@l  •802gÃl gÉ<"4 *@6gà J@×l A8VJT<@l =g<@nä<J@l U<J4F2X<@Ll !ÆFP\<@Lq *4FJV.g4 *¥ Bgk J@Ø M"\*T<@l 6"  +×68g\*@L.   J@×l *¥ –88@Ll •<"4kgà BV<J"l.1 Brysonis igitur Heracleotae, Socratis discipuli reiecit disputatiunculas, si quidem e Theopompi testimonio hoc re vera est conligendum, quod voluit Ueberwegius "über die Echtheit der Platonischen Schriften" p. 186 cf. Athenaeus p. 508 C: si vero iure hanc *4"Jk4$ä< vocis interpretationem respueris, restat 6"<`<@l supra descripti auctoritas, qua Bryso in inlitteratorum hominum serie ponitur, sicut etiam ipse Socrates et Menedemus. Vbique igitur ad unum eundemque Panaetium revertimur illius indicis ducem facemque: unde orta est suspitio nostra Uk\FJ4BB@<, philosophum e luculento Panaetii testimonio inlitteratum, sub captiosissima Philippi persona latere.

Neque ceteroquin indicem mendis esse immunem sibi Ritschelius persuasit in opusc. vol. I p. 186 hunc in modum disserens "Fatemur tamen suspectum videri in Diogenis prooemio =g<@nV<0l nomen. Nec enim illum potissimum credibile est vel ab Aristotelis scribendi fertilitate tam prope afuisse vel omnino inter B@8L(kVn@Ll locum habuisse. Scripsit Diogenes, nisi fallimur =g<@6kVJ0l. Quo efficitur ut Democriteorum multitudo librorum inter 215 et 400 substiterit." Expulso autem importuno Xenophanis nomine iam licet ultro progredi et ipsius Democriti nomen acri impetu tentare. Quid quod eidem philosopho Thrasyllus, criticus modicae tantum severitatis, septuaginta fere tribuit libros: ut nihil dicam de Suida duos omnino libros pro genuinis habente. Congesta vero omnium RgL*gB4(kVnT< mole, quorum memoria ad haec tempora propagata est (cf. Mullach in Democriti fragm. p. 155, Val. Rose de Arist. libr. ord. p. 7 ss.) viginti librorum numerum vix consequimur. At fere ducentos olim vel trecentos in bibliothecis iacuisse Ritschelii computi comprobarent, nisi probabili coniectura illam notationem prorsus a Democriti memoria segregaremus. Quoties enim libri manuscripti fluctuant in =g<@nV<0l =g<@6kVJ0l, toties fere idem accidit in )0:ZJk4@l et )0:`6k4J@l nominibus: cuius rei haec exempla habe consignata: Vitruv. in praef. 1. VII. Laert. VIII 75 Suid. v. )":`6k4J@l Auct. cert. Hom. et Hes. p. 34 West., Athen. p. 139. cf. Sengebusch diss. Hom. I p. 92. Proclivi igitur coniectura Demetrium etiam nostro vindicamus loco: quod nosmet iure fecisse nemo infitiabitur qui huius Laertii testimonii haud sit immemor V 80 B8Zhg4 *¥ $4$8\T< 6"Â •k4h:è FPg*Î< žB"<J"l B"kg8Z8"6g (Demetrius Phalereus) J@×l 6"Jr "ÛJÎ< Bgk4B"J0J46@bl.2
1. Bahnschius, quem discrepantiam inter II 84 et II 64 intercedere non fugit. perperam post haec verba II 64 A"<"\J4@l •802gÃl gÉ<"4 *@6gà J@×l A8VJT<@l =g<@nä<J@l U<J4F2X<@Ll !ÆFP\<@L Aristippi nomen intrudere vult: qua re 6"<`<@l severitas auctoritasque prorsus extinguitur. Quid vero nosmet emendatione nostra profecerimus, legas, si tanti est, in Mus. Rhen. nov. vol. XXIV p. 187.— Ceterum scripta Aristippi nomine circumlata quae fortasse iam Theopompo Chio, certo Arcesilao Academico (cf. Laert. IV 40) erant nota, nihil esse nisi Aristippi facete dicta artificiis rhetoricis expolita et fusius dilatata, facillime intellegitur conlatis illorum scriptorum titulis et dicteriis Aristippo adsignatis: veluti
Laert. II 84 AkÎl J@Øl ¥B4J4:ä<J"l ÓJ4 6X6J0J"4 @É<@< B"8"4Î< 6" ©J"\k"l. Laert. II 76 A@8L>X<@L B@J¥ J@Ø F@n4FJ@Ø gÆFg82`<J@l Bk`l "ÛJÎ< 6" 2g"F":X<@L (L<"Ã6Vl Jg 6" B@8LJg8³ ÏRT<\"< 6J8. 74 BkÎl JÎ< "ÆJ4f:g<@<, ÓJ4 ©J"\k‘ FL<æ6g4 6J8. 75 BkÎl JÎ< Ï<g4*\F"<J" "ÛJè B@8L8LJg8 ÏRT<\"< 6J8.  72  J  –k4FJ"  ÛBgJ\2gJ@  J¹ 2L("JkÆ UkZJ® 6J8.
AkÎl J@Øl ¥B4J4:ä<J"l ÓJ4 B@8LJg8äl ÏRT<gÃ.
WB4FJ@8¬ BkÎl UkZJ0< J¬< 2L("JXk".
2. Sponte intellegitur scriptorum Zenonis numerum aliquanto sed haud multo minorem fuisse quam 215: si quidem Zeno iure inter B@8L(kVnT< seriem refertur. Inde comparet, qua neglegentia pigritiave Laertianus index VII 4 conscriptus sit: quem omnibus numeris integrum tradidisse Dioclem hoc exstat indicium a Laertio stolide propagatum VII 38 §FJ4 :¥< @Þ< "ÛJ@Ø 6" J Bk@(g(k"::X<" $4$8\" B@88 (Laertius ne quadraginta quidem titulos recensuit) ¦< @Él ¦8V80Fg< ñl @Û*gÂl Jä< FJT46ä<. In B@8L(kVnT< societate eius nomen X 26 memoratur.


Laert. I 18. I@Ø *¥ ²246@Ã (g(`<"F4< "Êk©Fg4l *X6", U6"*0:"Ï6¬ 5Lk0<"Ï6¬ Y84"6¬ 9g("k46¬ 5L<46¬ WkgJk46¬ )4"8g6J46¬ Agk4B"J0J46¬ EJT46¬ WB46@bkg4@l. U6"*0:"Ï6¬ :¥< @Þ< Jl •kP"\"l Bk@XFJ0 A8VJT<, Jl :XF0l Uk6gF\8"@l, Jl <X"l 7"6b*0l. 5Lk0<"Ï6l Uk\FJ4BB@l Ò 5Lk0<"Ã@l, Y84"6l M"\*T< Ò Y8gÃ@l, 9g("k46l +Û68g\*0l 9g("kg×l, 5L<46l U<J4F2X<0l Ò U 20<"Ã@l, WkgJk46l 9g<X*0:@l WkgJk4g×l, )4"8g6J46l 58g4J`:"P@l 5"kP0*`<4@l, Agk4B"J0J46l Uk\FJ@JX80l EJ"(g4k\J0l, EJT46l -Z<T< 54J4gbl, º *¥ WB46@bkg4@l •Br "ÛJ@Ø 6X680J"4 WB46@bk@<.

Bahnschius hac nominum serie bis usus est, at utroque loco infelicissime. Quem audi p. 23 ita disserentem: "Inter decem illas sectas ethicas quum dialecticam quandam, cuius origo ad Clitomachum refertur, enumeratam inveniamus, in ipsa Clitomachi vita eius sectae ne mentio quidem iniecta est." p. 46. "In prooemio postquam alio duce inter decem sectas philosophas etiam dialecticam, quam Clitomachus condidit, recensuit Laertius addit Hippobotum neque Cynicae neque Eliacae neque dialecticae nomen sectae tribuisse. Vnde adparet, Hippobotum post Clitomachi aetatem, id est, aut primo a. Chr. saeculo aut etiam posteriori tempore scripsisse." Conf. Laert. I 20 [BB`$@J@l *r ¦< Jè Bgk "ÊkXFgT< ¦<<X" n0FÂ< "ÊkXFg4l 6" •(T(l gÉ<"4q BkfJ0<5Lk0<"Ï6¬<, JgJVkJ0< WB46@bkg4@<, BX:BJ0< U<<46Xkg4@<, ª6J0< 1g@*fkg4@<, ©$*`:0< -0<f<g4@< J¬< 6" EJT46¬<, Ï(*`0< U6"*0:"Ï6¬< J¬< •kP"\"<, ¦<<VJ0< Agk4B"J0J46¬<, @ÜJg *¥ 5L<46¬< @ÜJg Y84"6¬< @ÜJg )4"8g6J46Z<. Ne alias illius argumentationis offensiones recenseamus: sat est antestari, quis semioperta facie, assumpta obiter Clitomachi Carthaginiensis persona tam impudenter incedat Bahnschiive acumen bis ludificari studuerit. Ecce tenemus Clinomachum dialecticum, de quo Suidas v. ET6kVJ0l luculenter exponit:—n48@F`n@Ll *r gÆk(VF"J@+Û68g\*0< 9g("kX" 6" "ÛJ@< Æ*\"< FLFJ0FV:g<@< FP@8¬< »J4l •Br "ÛJ@Ø ¦68Z20 9g("k46¬, •BÎ *¥ 58g4<@:VP@L J@Ø :"20J@Ø +Û68g\*@L ¦68Z20 )4"8g6J46Z.— #kbFT<" Yk"68gfJ0< Ôl J¬< ¦k4FJ46¬< *4"8g6J46¬<  gÆFZ("(g  :gJr  +Û68g\*@L, 0Ü>0Fg *¥ 58g4<`:"P@l 6" B@88ä< *4r "ÛJl ¦82`<JT< §80>g< gÆl -Z<T<" JÎ< 54J4X". Quo facilior autem loci Laertiani expeditio est — ubi 58g4<`:"P@l Ò 5"8P0*`<4@l1 scribendum esse vix est cur memoremus — eo implicatior illius Clinomachi reliqua memoria. Nihil hic a dubitatione liberum, neque patria neque praeceptores neque ipsa scholae dialecticae conditio. Quid quod Laertius alibi (II 98) a Dionysio Calchedonio refert dictam esse scholam Dialecticam: quem agnoscunt cognomine Ò *4"8g6J46Îl addito idem Laertius II 98 Strabo in libr. XII Eusebius in praepar. Ev. XIV c. 5. A quo Dionysio Clinomachus Laertianus etiam patriam videtur mutuatus esse: si quidem alibi 1@bk4@l vocatur, non 5"8P0*`<4@l II 112: Jä< *r •BÎ +Û68g\*@L ¦FJ458g4<`:"P`l Jg Ò 1@\k4@l, Ôl BkäJ@l Bgk •>4T:VJT< 6" 6"J0(@k0:VJT< 6" Jä< J@4@bJT< FL<X(k"Rg. Etiam quod una cum Lysia Thurio ponitur in indice dialogi Speusippei (Laert. IV 4 58g4<`:"P@l ´ 7LF\"l V) fortasse ad Thuriorum patriae communionem spectat: atque aliunde constat inter sectatores dialecticae criticaeque scholae praevaluisse numero Thurios. Hoc enim Sextus Empiricus adv. Mathem. VII 13 his verbis indicavit: ¦B\  *¥  JÎ  8@(46Î<  6"J0<XP20F"<  :Xk@l @Ê Bgk A"<J@\20< 6" U8gÏ@< 6" +Û$@L8\*0< 6" #k\FT<" )4@<LF`*Tk`< Jg 6" +Û2\*0:@< 1@bk4@4.— Impeditior est de praeceptoribus quaestio. Vna quamquam voce et Laertius v. ET6kVJ0l Euclidis eum usum esse disciplina testantur: tamen ipsis coniecturae adminiculis novum diversumque eius praeceptorem e tenebris eruere non dubitamus, ne de Clinomachi aetate omnia transvorsum agantur. Quid quod Suidas v. AbkkT< haec exhibet: *4Z6@LFg #k\FT<@l J@Ø 58g4<@:VP@L :"20J@Ø, idem ille Suidas qui Brysonem aut ex Euclidis aut ipsius Socratis profectum esse magisterio atque Euclidis auxilio J¬< ¦k4FJ46¬< *4"8g6J46¬<, postea a Clinomacho auctam, incohasse profiteatur. At ipsis testimoniis antiquissimis — siquis fortasse Suidae addubitet auctoritatem — efficitur Brysonem2 e veterum fuisse Socraticorum numero Platonisque atque Eudoxi aetate supparem, ne dicam superiorem: conf. Theopomp. ap. Athen. 508 C. Platon. Epist. p. 360. Xenophont. sympos. Quare quamvis dubitanter Suidae locum in hanc formam redigam: *4Z6@LFg #k\FT<@l J@Ø 58g4<@:VP@L 6"20(0J@Ø codd. :"20J@Ø): qua coniectura novus ut dixi protrahitur Clinomachi magister, Bryso Heracleota.

Iam vero restat ut disceptationem illam de Hippoboto a Bahnschio haud prospere institutam sustentemus, ita quidem ut prorsus segregetur a Clinomachi vel Clitomachi nomine. Vt vero tandem aliquando Hippoboti memoria immeritae eripiatur oblivioni, e cuius thensauris Diocles sat multa in librum suum recepit: inprimis cavendum est, ne intempestivius quaestionem aetatis tentemus. Quam facillime solvemus, si de Hippoboti ingenio consilio eiusque libri frustis in Laertii fluctibus natantibus accurate fuerit expositum. Proficiscendum autem est ab illo prooemii loco, quem supra descripsimus. Nullam igitur Hippobotus agnovit n48@F`nT< "ËkgF4<, nisi quae certis *`(:"F4 circumscripta sit. Ergo Eliacos reprobavit nulla excellentes peculiari doctrina: Dialecticos nomine solo contentionisque studio a Megaricis diversos: Pyrrhonios qui nihil definiebant neque ulli addicti erant sententiae: Academiae mediae novaeque sectatores, qui de iudicii ambiguitate cum Pyrrhoniis consentiunt: Cynicos denique, quibus propriam quandam concedebat §<FJ"F4< $\@L, non certam novamque philosophandi rationem.3 In hac 6"<`<@l severitate eo prodiit, ut Cratetem negaret e Diogenis Cynici profectum esse disciplina4: quod si recte statuit, successionem statuit legitimam continuamque, quae necessario requiritur ad "ÊkXFgTl notionem stabiliendam, nullam fuisse Cynicorum. Idemque inde perspicitur consilium quod Zenonem Stoicum dixit dialecticam a Diodoro Megarico accepisse5: ita ut multa ad Stoicam condendam scholam Megarici attulisse viderentur, nihil Cynici.

Accedit alterum quoddam argumenturn, unde aliquid ad Hippoboti ingenium cognoscendum proficiamus. Idem enim, qui tot philosophos a solito "ÊkXFgTl receptaculo interclusit totque talium "ÊkXFgT< nomina proprio marte expunxit: hac in re plane diversum probat iudicium, quod uni Hedonicorum sectae, quam ceteri agnoverunt scriptores, et Cyrenaicam et U<<46Xkg4@< et 1gT*fkg4@< quodammodo exsecuit nominibus illas placitisque inter se discrepantes. E quo hoc certe sequitur, eum in angustiis argutiisque harum sectarum inprimis esse versatum.

Eiusdem Hippoboti haec nobis est servata sapientum tabula I 42 [BB`$@J@l *r ¦< J± Jä< n48@F`nT< •<"(k"n± _knX" 7\<@< E`8T<" Agk\"<*k@< U<VP"kF4< 58g\$@L8@< 9bFT<" 1"8< #\"<J" A4JJ"6Î< WB\P"k:@< AL2"(`k"< hac re insignita, quod primores tabulae locos fabulosi illi sapientes sibi vindicant Orpheus Linus et qui casu excidit Musaeus. Quid vero hi ipsi sibi velint, e Laertii prooemio facile intellegas. His enim tamquam administris arreptis contra Aegyptiacos dimicatum est antiquarios, qui philosophiae origines ab Hephaesto Nili filio repetendas venditabant. Contra Hippobotus et qui eum lubenter sequitur Diocles praesto esse, Aegyptorum deprecari fastum, priscas antestari fabellas Graecanicas. Quod vero Dioclem dixi hac in re Hippoboti secutum esse auctoritatem, id haud mediocriter eo comprobatur, quod semel in huius prooemii parte eius iudicio diserte adversatur: si quidem iure exceptio dicitur confirmare regulam I 5 @Ê *¥ J¬< gàkgF4< *4*`<Jgl ¦6g\<@4l B"kV(@LF4 6" _knX" JÎ< 1k”6" 8X(@<Jgl n48`F@n@< (g(@<X<"4 6" gÉ<"4 •kP"4`J"J@<. ¦(ã *¥ gÆ JÎ< Bgk 2gä< ¦>"(@kg\F"<J" J@4"ØJ" Pk¬ n48`F@n@< 6"8gÃ<, @Û6 @É*" J\<" *gà Bk@F"(@kgbg4< JÎ< B< JÎ •<2kfBg4@< BV2@l •ng4*@Ø<J" J@Ãl 2g@Ãl Bk@FJk\R"4 6" J FB"<\Tl ßB` J4<T< •<2kfBT< "ÆFPk@Lk(@b:g<" 6" Jè Jl nT<l Ïk(Vå. Cetera autem, quaecunque de Lino Musaeoque et ipsius Orphei morte proferuntur mera sunt Hippoboti verba: atque idem fortasse etiam de partibus I 1-3, 6-12 statuendum, quae adversariorum opiniones complectuntur, eas scilicet, qui Hippoboto bilem moverunt. Quae utut sunt, Dioclem libere profiteor ipso Hippoboti libro ad prooemium componendum usum esse neque iure me ipsum Hippobotum inter Demetrii Magnetis auctores numerasse, vid. Mus. Rhen. XXIV p. 203. Certo illi sectarum sapientumque indices a Demetrio non profecti sunt, cui nulla fuit imposita necessitas talia memorandi. Quod vero V 91 et IX 40 Hippoboti et Demetrii simul de eadem narratione afferuntur testimonia, hoc noneo est detorquendum, ut alterius testimonium inde sequatur ex altero pendere: cum Diocles utrumque scriptorem indicet eadem de re idem testari.

Libri Hippoboti, qui Bgk "ÊkXFgT< inscribitur, iterum II 88 mentio facta est, ubi placita conliguntur Hedonicorum. Nihil autem luculentius quam totam illorum placitorum recensionem profectam esse ab Hippoboto: diligentissime enim eo loco trium illarum consimilium sectarum argutiae deinceps enumerantur, quas ita distinxisse nullum scio nisi Hippobotum. Sic vero in hac disputatione ansam nancti sumus, qua Hippoboti definiamus aetatem: dummodo testes, ad quos in illa placitorum recensione provocatur, ab ipso concedas Hippoboto allatos fuisse: dico Panaetium II 87 Meleagrum II 92 Clitomachum II 92, quorum nomina in aliorum placitorum recensionibus non occurrunt. Hippobotum igitur adparet primo a. Chr. saeculo floruisse, id est, post Panaetii aetatem, sed ante Dioclem priorum imperatorum aequalem.

Forte vero quispiam mihi opprobrio vertat quod Dioclem Laertii auctorem, non Laertium ipsum in prooemio loqui statuam: cui nihil responderem, quoniam quidquid ex accuratiore fontium Laertii contemplatione conclusimus consectarium, subitariis eiusmodi dubitationibus non tangitur, nedum extinguitur; nisi certissimo argumento demonstrare liceret, qualem se in ipso illo prooemio praestiterit Laertius. Attendas autem quaeso ad haec I 21 rWJ4 *¥ BkÎ Î8\(@L 6" ¦68g6J46Z J4l "ËkgF4l gÆFZP20 ßBÎ A@JV:T<@l J@Ø U8gX>"<*kXTl. ¦68g>":X<@L J •kXF"<J" (•kXF6@<J" F.) ¦> ©6VFJ0l Jä< "\kXFgT<. •kXF6g4 *r "ÛJè 6"2V n0F4< ¦< J± FJ@4Pg4fFg4, 6k4JZk4" Jl •802g\"l gÉ<"4 (*b@ omitt. F. G. H. N.) JÎ :¥< ñl bnr @Þ (\(<gJ"4 Z 6k\F4l, J@LJXFJ4 JÎ º(g:@<46Î<q JÎ *¥ ñl *4r @Þ @Í@< J¬< •6k4$gFJVJ0< n"<J"F\"<q •kPVl Jg Jä< Ó8T< JZ< Jg à80< 6" JÎ B@4@Ø< (B@4`< F. G. H.) B@4`J0JV Jg 6" J`B@<. ¦> @Þ (k 6" ßnr @Þ 6" B@\å (B@Ø F. G. H.) 6" ¦< ø. JX8@l *¥ gÉ<"4 ¦nr Ó (¦nr ø N.) BV<J" •<"nXkgJ"4, .T¬< 6"J BF"< •kgJ¬< Jg8g\"<@Û6 –<gL Jä< J@Ø Ff:"J@l 6"J nbF4< 6" Jä< ¦6J`l (•("2ä< omitt. F. G. H. N.). Quae verba misere ab Aegidio Menagio usurpantur ita tom. I. p. 145 Huebn. disserente: "Iunior Traiano et Hadriano atque etiam Pio Laertius fuerit necesse est. At non longe post eorum tempora vixisse patet, si quidem in praefatione operis, cum de secta Eclectica disserit, ait eam nuper BkÎ Ï8\(@L a Potamone Alexandrino fuisse introductam: fuit autem Potamo sub Augusto et post Augustum, ut refert Suidas." At quem tam perversi fingamus ingenii, ut BkÎ Ï8\(@L factum esse scribat quod re vera longo duorum saeculorum spatio interposito a scriptoris aetate abest: immo talia manuum sollertia peccare solet, si longinquo scribendi munere pusillum compilatoris ingenium aliquantisper occalluit. Diocles vero suo iure illud BkÎ Ï8\(@L posuit: si quidem de Potamone  Suidae valet testimonium A@JV:T< U8g>"<*kg×l n48`F@n@l BkÎ !Û(@bFJ@L 6" :gJr "ÛJ`<: atque ipsa dogmatum quam descripsimus brevissima recensio nullam plane cognationem prae se fert cum Neoplatonicorum doctrina. Sed dici nequit, quibus machinis se recentiores philosophiae scriptores torserint, ut inter Laertii et Potamonis aetatem concordiam quandam instaurarent utique discordem: quorum rationes accurate et copiose expositas, si tanti est, ex Heumanni act. philos. vol. I p. 327 ss. et Bruckeri hist. philos. tom. II p. 623 ss. VI p. 400 ss. quaeras. Cf. A. Richter Plotins Lehre vom Sein, Halle 1866, p. 4.

Verum mirifice illo Laertii sive Dioclis de Potamone testimonio abusus esse videtur Iacobus Sponius in itinerario suo Potamum Atticae ratus fuisse Laertii patriam: cui adstipulatur Harduinus ad Plin. N. H. tom. I p. 424. Forte enim in adversariis suis aliquando adnotaverat: Laertius Potamonius — Potamonis scilicet assecla —; in qualem opinionem auctor quoque Laertii vitae, quae Anglicae praecedit versioni (Londini 1688) inciderat (cf. Fabric. vol. V p. 578 Harl.). Postea illius loci immemor unde haec observatio erat nata, Sponius "Potamonium" intellexir "Potami municipem," Harduinumque in eundem induxit errorem. Nihili est, quod de eadem re Fabricius vol. V p. 566 adnot. K. disseruit.
1. Vel Ò O"860*`<4@l, id quod re vera cod. Laurent. 69, 35 praebet.
2. Bryso, e cuius disciplina Pyrrho Theodorus Crates Cynicus prodierunt, quo iure Stilponis filius dici possit, non dispicio: quam ob rem non inconsulte aget, qui Laertii verba in hanc formam deflexerit ³6@LFg #kbFT<@l ´ (codd. J@Ø) EJ\8BT<@l ñl U8X>"<*k@l ¦< *4"*@P"Ãl. Accedit quod Achaeum quendam Laertius VI 85 Brysonis vocat patrem.— Fortasse tamen duo diversi distinguendi sunt Brysones, alter Stilponis filius, alter Herodori Heracleotae, cf. Mueller fragm. historic. vol. II p. 27.
3. conf. Laert. VI 103 "ËkgF4< 6"Â J"bJ0< gÆ<"4 ¦(6k\<@<Jgl J¬< n48@F@n\"<, , 6"2V n"F\ J4<gl, §<FJ"F4< $\@L.
4. Laert. VI 85 [BB`$@J@l *¥ n0F4< @Û )4@(X<@Ll "ÛJÎ< :"20J¬< (g(@<X<"4 •88 #kbFT<@l J@Ø UP"4@Ø.
5. Laert. VII 25 FL<*4XJk4Rg *¥ 6"Â )4@*fkå 6"2V n0F4< [BB`$@J@l.


Laert. I 42 rWk:4BB@l *r ¦< Jè Bgk Jä< F@nä< ¦BJ"6"\*g6V n0F4< ô< J@×l ©BJ –88@Ll –88Tl "ÊkgÃF2"4q gÉ<"4 *¥ E`8T<" 1"8< A4JJ"6Î< #\"<J" Og\8T<" 58g`$@L8@< Agk\"<*k@< U<VP"kF4< U6@LF\8"@< WB4:g<\*0< 7gfn"<J@< Mgkg6b*0< Uk4FJ`*0:@< AL2"(`k"< !F@< O"k:"<J\*@L ³ E4FL:$k\<@L ³ ñl Uk4FJ`>g<@l O"$k\<@L Wk:4@<X", U<">"(`k"<.

Haec nominum enumeratio quibus vitiis laboret, non statim comparet, quoniam gravissimam offensionem Aegidii Menagii opera non tam amovit quam oblitteravit. Vt enim Hermippium suppleret numerum sapientumque septendecim redintegraret nomina, Mysonem suo introduxit periculo, quem libri manuscripti uno consensu a ceterorum nominum societate intercludunt. At librorum memoriam non solum lacunis, verum etiam mendis infectam esse, Anaxagorae nomen dilucide indicat a sapientum plebecula prorsus segregandum: neque de solita cogitandum est confusione, qua U<">"(`k"l U<">4:X<0l U<">4:"<*k@l voces a librariis commutantur. Minoris quidem momenti est, quod post Lasi Hermionensis mentionem plenissime exhibitam nullum amplius exspectaveris Sapientis nomen: sed eo intentius quartam urgeo offensionem. Hermippum enim quis sibi persuadeat Dicaearchi auctoritatem vel ignorasse vel neglexisse qui ante eum consimilem Sapientum enumerationem instituerat? I 41 )46"\"kP@l *¥ JXFF"k"l Ò:@8@(@L:X<@Ll º:Ã< B"k"*\*TF4 1"8< #\"<J" A4JJ"6Î< E`8T<". –88@Ll *¥ Ï<@:V.g4 «>, ô< ¦68X>"F2"4 JkgÃl, Uk4FJ`*0:@< AV:nL8@< Og\8T<" 7"6g*"4:`<4@< (Roeper 7L6g*"4:@<\@Ll) 58g`$@L8@< U<VP"kF4< Agk\"<*k@<. Cum igitur utrumque cogitari possit, aut ipsius Hermippi aut librariorum culpa Pamphyli intercidisse nomen, quid quaeso optione data tibi facilius sumpseris? Praesertim cum numerorum incongruentia librariorum luculenter coarguat neglegentiam. Septendecim enim cum exspectemus nomina, quindecim tantum agnosco. Nihil enim ad rem Anaxagoras: cuius nomen !;!=!'?C!C nonnullis paulatim assutis litteris ex genuinis illis crevisse ductibus +=!5'+3!C facile tibi persuadeas comparato Suidae testimonio: 7F@l O"k$\<@L Wk:4@<g×l B`8gTl Jl Uk(g\"l cum Laertiano illo: 7F@< O"k:"<J\*@L ´ E4FL:$k\<@L ´ ñl Uk4FJ`>g<@l O"$k\<@L Wk:4@<X" ¦> Uk(g\"l.

Vt igitur iustum suppleamus Hermippii indicis numerum, duobus opus est nominibus: ac sponte se offerunt Pamphylus Dicaearchi auctoritate, Platonis Myso commendatus. Quibus cum suum post Chilonem locum designaverimus, e quo exciderunt librarii oculis ob litterarum similitudinem aberrantibus 37W;!KL?;KCW;! — hanc totius indicis licebit proponere speciem: E`8T<" 1"8< A4JJ"6Î< #\"<J" Og\8T<" AV:nL8@< 9bFT<" 58g`$@L8@< Agk\"<*k@< U<VP"kF4< U6@LF\88@< WB4:g<\*0< 7gfn"<J@< Mgkg6b*0< Uk4FJ`*0:< AL2"(`k"< 7F@< O"k:"<J\*@L ´ ñl Uk4FJ`>g<@l O"$k\<@L Wk:4@<X" ¦> Uk(g\"l.1
1. Cyrill. libr. I contr. Iulian. A@knbk4@l :¥< @Þ< Ò B46k@×l 6"2r º:ä< 6"J"PX"l 8`(@Ll 6" Jl Pk4FJ4"<ä< 2k0F6g\"l :@<@<@LP\ 6"J@kP@b:g<@l J@×l é<@:"F:X<@Ll F@n@×l, JÎ< •k42:Î< Ð<J" ©BJ, J¬< J@4V<*g 68F4< kBVF"4 n0FÂ< ¦> "ÆJ\"l J@4F*g. (kVng4 *¥ @àJTl ¦< Jè BkfJå $4$8\å Jl n48@F`n@L ÊFJ@k\"l. W<<X" *¥ Ð<JT< ©BJ 6802<"4 F@n@×l ¦> "ÆJ\"l J@4"bJ0l 6J8. Scribendum est: (kVng4 *¥ @àJTl ¦< Jè BkfJå $4$8\å Jl n48@F`n@L ÊFJ@k\"l, JgFFVkT< (7 pro 1) *¥ Ð<JT<q WBJ 6802<"4 6J8.— Clem. Alex. Strom. I, 14, 61 (p. 129) AV84< "Þ O\8T<4 Jè 7"6g*"4:@<\å •<"nXD@LF4 JÎ :0*¥< –("<. EJkVJT< *¥ ¦< Jè Bgk gßk0:VJT< Ek"J@*Z:å Jè Ig(gVJ® (Scribendum ET*V:å Jè Ig(gVJ®) Bk@FVBJg4 JÎ •B`n2g(:". Conf. Schol. Eurip. Hippolyt. 263.


Laert. II 60 )4g$V88gJ@ *r ` !ÆFP\<0l 6" :V84F2r bBÎ 9g<g*Z:@L J@Ø WkgJk4XTl ñl J@×l B8g\FJ@Ll *4"8`(@Ll Ð<J"l ET6kVJ@Ll bB@$V88@4J@ 8":$V<T< B"k ="<2\BB0lq ô< @Ê :¥< 6"8@b:g<@4 •6Xn"8@4 Fn`*kr gÆFÂ< ¦68g8L:X<@4 6" @Û6 ¦B4n"\<@<Jgl J¬< ET6k"J46¬< gÛJ@<\"<q @ál 6" Agk\FJk"J@l (Sic B. H.) Ò WnXF4@l §8g8g :¬ gÉ<"4 !ÆFP\<@L. 6" Jä< ©6J *¥ J@×l B8g\FJ@Ll AgkF"Ã`l n0@4 A"F4nä<J@l gÉ<"4 J@Ø WkgJk46@Ø, gÆl J@×l !ÆFP\<@L *¥ 6"J"JV>"4. •88 6" Jä< U<J4F2X<@Ll (Sic B. G. H.) J`< Jg :46kÎ< 5Øk@< 6" JÎ< Yk"68X" JÎ< ¦8VFFT 6" U864$4V*0< 6" J@×l Jä< –88T< *4gF6gLfk0J"4. (codd. *¥ ¦F6gLfk0J"4). ?Ê *r @Þ< Jä< !ÆFP\<@L JÎ ET6k"J46Î< µ2@l •B@:g:"(:X<@4 gÆFÂ< ©BJVq BkäJ@l 948J4V*0l, *4Î 6" F2g<XFJgk`< BTl §Pg4. 5"88\"l U>\@P@l UFB"F\" U864$4V*0l I08"b(0l rC\<T<.

Id quod saepe edoctum est usu singulorum locorum sententiam conexumque inter compilatorum manus dissecando addendo conglutinando in diversam detorqueri sententiam: id hoc quoque capite experti sumus. Cuius partes dummodo ea qua decet severitate enarrentur, id erit consectarium Laertium notationes quasdam eximii pretii perperam coniunxisse eaque coniunctione pristinam vim admodum sive obscurasse sive deflexisse. Proficiscorio autem ab insigni illo loco II 61 6" Jä< ©6J *¥ J@×l B8g\FJ@Ll AgkF"Ã`l n0@4 A"F4nä<J@l gÉ<"4 J@Ø WkgJk46@Ø, gÆl J@×l !ÆFP\<@L *¥ 6"J"JV>"4. Atque Jä< ©6J vocibus tralaticia est opinio septem illos significari dialogos, quorum indicem retulit Laertius, opponique J@Ãl 6"8@L:X<@4l •6gnV8@4l priore notatis sententia. Quod si sumimus, est cur in sequentibus verbis offendamus. Quid quod idem Pasiphon, qui Jä< ©6J •6gnV8@4l, id est ut minimum ponamus, ex septem dialogorum numero quinque fabricasse dicitur, dici nequit hos quinque gÆl J@×l !ÆFP\<@L *¥ 6"J"JV>"4, id est, in duorum reliquorum seriem: etenim nulli videbitur probabile, si quis diserta verba J@×l !ÆFP\<@L illicita interpretationis via J@×l 6"8@L:X<@Ll •6gnV8@Ll referre studeat apertissimo Laertii testimonio adversante: @ál 6" Agk\FJk"J@l Ò WnXF4@l §8g8g :¬ gÉ<"4 !ÆFP\<@L. At quis hercle sano sobrioque iudicio tali impertiat falsario, qualem se Pasiphon praestitit, praecipuos illos ingenii fructus, quorum singularis bonitas et praestantia hac in re cernitur, quod a Menedemo critico probatissimo (cf. Laert. II 133) ne Aeschini quidem imputabantur Socratico, sed ipsi Socrati. Athen. p. 611D Ó< ¦6 Jä< ngk@:X<T< ñl "ÛJ@Ø *4"8`(T< 2"L:V.@:g< ñl ¦B4g46 6" :XJk4@<, B8¬< gÆ :¬ ñl •802äl J@Ø F@n@Ø ET6kVJ@Ll ¦FJ FL((kV::"J", ¦P"k\F20 *¥ "ÛJè ßBÎ ="<2\BB0l Jl ET6kVJ@Ll (L<"46Îl :gJ JÎ< ¦6g\<@L 2V<"J@<, ñl @Ê •:n  JÎ<  [*@:g<X"  n"F\<  (cf.  Suid.  v.  [*@:g<gLl ÊFJ@k46Îl §(k"Rg< ÊFJ@k\"< Jä< 6"J G":@2k’60< scrib. Jä< 6"J GT6kVJ0< Socratis aequalium historiam) Laert. II 61 @Ê *r @Þ< Jä< !ÆFP\<@L JÎ ET6k"J46@< µ2@l •B@:g:"(:X<@4 gÆFÂ< ©6JV. Nec minus displicet, fatemur, quod Menedemus ab ipsius discipulo illusus atque ad errorem perductus sumitur: quamvis chronologicas concedamus non obstare rationes. Cf. Laert. VI 73. Accedit quod Persaeus, quocum Menedemus diuturnas exercuit inimicitias, praestantissimos illos libros ex eiusdem schola profectos esse aegre sibi persuasisse putandus est. Immo veri est simillimum Persaeum Eretricorum disciplinae exprobrasse, quod hic calumnia, fraude ille contra eundem peccarent Aeschinem. Etiam hoc est quaerendum, quinam fuerint illi dialogi, quos Aristippus Cyrenaicus vivo Aeschine (Laert. II 62) in suspitionem vocavit: non hercle @Ê 6"8@b:g<@4 •6Xn"8@4.

Haec qui perpenderit omnia, non dubitabit quin iure illi vulgari opinioni, a qua profecti sumus, fidem esse denegandam cum Welckero (Mus. Rhen. II p. 402) et C. Fr. Hermanno (Platon. philos. hist. p. 585) statuam. Nihili certe est, quod Ueberwegius p. 187 in contrariam disputavit partem: "Dass auch, inquit, der unechten Dialoge nach Suidas sieben waren, begriindet hochstens eine gewisse Moglichkeit, aber noch durchaus keine Wahrscheinlichkeit einer Verwechselung." Immo si fortasse Suidae testimonio destitueremur, ex ipsius Laertii verbis colligendum esset septem fuisse numero qui vocentur •6gnV8@Ll. Neque recte Ueberwegius confusionem ipsi Laertio imputandam cogitat, cuius verbis quandam inhaerescere obscuritatem concedo, errorem nego. "Dass ein Falscher wie Pasiphon der Eretrier, der den lebendigen Traditionen noch sehr nahe stand, von der Manier der Socratiker so auffallend abgewichen sei, •6gnV8@Ll zu schreiben ist wenig glaublich." At Persaei Pasiphontis aequalis constat testimonio. Ceterum sponte intellegitur illam incompositam dialogi speciem a Pasiphonte ea ratione usurpatam esse, ut ipsius externae formae rudi vetustate priscaque simplicitate suspitio adaugeretur illa Aeschinea re vera a Socratis ingenio manuque ducere originem: "Noch weniger aber wohl, dass dann Persaeus in seiner verwerfenden Kritik auf halbem Wege stehen geblieben sei und nicht auch die Unechtheit der übrigen ausgesprochen oder dass Diogenes dies gerade zu sagen unterlassen habe." Sed Laertius diserte illis •6gnV8@4l omnem abiudicat fidem his verbis @ál 6"Â Agk\FJk"J@l Ò WnXF4@l §8g8g :¬ gÉ<"4 !ÆFP\<@L, addens de complurium vera origine id quod Persaeus indagaverat. Erravit igitur Ueberwegius cum Susemihlio hac usus conclusione: "Ware jene Vermuthung richtig, so würde dies (wie Susemihl Jahrb. Bd. 71 S. 704 mit Recht bemerkt) die Autorität der Angabe des Persaeus vermindern, weil dieser dann manche unechte Dialoge fälschlich für echt gehalten hatte." Vnde tale aliquid sumptum sit, e silentio scilicet Laertii, satis dispicio: sed hoc est scriptorem torquere, non interpretari. Etenim qua necessitate, quaeso, Laertius coactus erat, ut totum Persaei de omnibus libris Aeschineis exponeret iudicium? — Verum enim vero Ueberwegio misso Laertium ab hac neglegentiae vituperatione liberare nequeo, quod has quattuor notationes, quas infra ponam, e diversis depromptas fontibus, rudi ac fere Cyclopea manu conexuit:

I) )4g$V88gJ@ *r ` !ÆFP\<0l 6" :V84F2r bBÎ 9g<g*Z:@L J@Ø WkgJk4XTl ñl J@×l B8g\FJ@Ll *4"8`(@Ll Ð<J"l ET6kVJ@Ll  bB@$V88@4J@  8":$V<T<  B"k ="<2\BB0l. (Haec, sicut etiam praecedentia, memoriam redolent Idomenei cf. Athen. p. 611 D.)

II) ?Ê :¥< 6"8@b:g<@4 •6Xn"8@4 Fn`*kr gÆFÂ< ¦68g8L:X<@4 6"Â @Û6 ¦B4n"\<@<Jgl J¬< ET6k"J46¬< gÛJ@<\"<q, @ál 6"Â Agk\FJk"J@l Ò WnXF4@l §8g8g :¬ gÉ<"4 !ÆFP\<@Lq (Haec ex eodem fonte sumpta sunt, unde notatio quarta: opponuntur enim verba @Û6 ¦B4n"\<@<Jgl J¬< ET6k"J46¬< gÛJ@<\"<q et JÎ ET6k"J46Î< µ2@l •B@:g:"(:X<@4).

III) Iä< ©6J *¥ J@×l B8g\FJ@Ll AgkF"Ã`l n0@4 A"F4nä<J@l gÉ<"4 J@Ø WkgJk46@Ø, gÆl J@×l !ÆFP\<@L *¥ 6"J"JV>"4. •88 6" Jä< U<J4F2X<@Ll J`< Jg :46kÎ< 5Øk@< 6" JÎ< Yk"68X" JÎ< ¦8VFFT 6" U864$4V*0<  6"  J@×l  Jä< –88T< *4gF6gLfk0J"4q (Huebnerus haud leviter peccavit, quod huius gravissimi loci vim tali perdidit interpretatione: "Antisthenis quoque parvum Cyrum et Herculem minorem et Alcibiadem ceterorumque libros diligentius excussit." Ceterum non est neglegendum, quod in Antisthenis librorum indice huius minoris Herculis nec vola nec vestigium: sicut etiam ibidem illud RgL*gB\(k"n@< omissum est quod inscribitur 9"(46`< cf. Suid. s. v. U<J4F2X<0l.— Pro eisdem Pasiphontis partibus Favorinus tragoedias Diogenis nomine circumlatas habuit v. Laert. VI 73).

IV) ?Ê *r @Þ< Jä< !ÆFP\<@L JÎ ET6k"J46Î< µ2@l •B@:g:"(:X<@4 gÆFÂ< ©BJVq BkäJ@l 948J4V*0l, *4Î 6" F2g<XFJgk`< BTl §Pg4. 5"88\"l U>\@P@l UFB"F\" U864$4V*0l I08"b(0l rC\<T<q (Hi sunt, quorum integritatem Aeschineamque originem Panaetii comprobavit iudicium v. Laert. II 64).

Laertius vero alteram notationem primariae ita subiunxit, ut illud ø< temere interponeret: qua coniunctione falsa illa exoritur species, quasi •6gnV8@4 sint in eorum dialogorum numero, qui Menedemo moverunt suspitionem. Atque iterum inconsulte egit, quod e tertio fonte nullo negotio transtulit illud Jä< ©BJ, non sentiens sive saltem non significans eosdem intellegendos esse •6gnV8@Ll dialogos, quos iam altera notatio suppeditaverat.


II 97 Y< *r 1g`*Tk@l B"<4VB"F4< •<"4kä< Jl Bgk 2gä< *`>"lq 6" "ÛJ@Ø Bgk4gJbP@:g< $4$8\å ¦B4(g(k"::X<å Agk 2gä<, @Û6 gÛ6"J"nk@<ZJåq ¦> @â nLF4< WB\6@Lk@< 8"$`<J" J B8gÃFJ" gÆBgÃ<.

Theodorei libri cognitionem laudemque ut potius Diocli tribuam quam Laertio non desunt quae suadeant: cui suspitioni adaugendae iniecta Epicuri derisio non videtur opitulari, quoniam Dioclem consentaneum est talia non sine summa cautione memoriae prodidisse, qualia Epicuri nomini famaeque male inservirent. At hac consideratione nihil effici contra Diocleam illius loci originem luculentissime ex eo apparet, quod tota illa Epicuri mentio gravissimis obnoxia est dubitationibus. Primum enim nulla omnino — quoad ex tot tantisque iudicare licet reliquiis — intercedit inter Theodori Epicurique doctrinam cognatio. Accedit deinde, quod ne obtrectatorum quidem malevolentia, uberrima ceteroqui consimilium opprobriorum genetrix, Epicuro Theodorei libri usum exprobravit. Cf. Laert. X 4. 14. Verum rem conficit, quod nullo pacto excogitari potest, qui Epicurus e libro Bgk 2gä< inscripto, in quo Graecorum de deis opiniones deinceps deridebantur, tanta ceperit doctrinae suae incrementa, ut inde eum B8gÃFJ" gÆBgÃ< iure dicatur. Quid quod unum sufficit verbum, quo hanc totam componamus litem. +ÛZ:gk@< verbum sub illis +A35?KC?; ductibus modice corruptis delitescens?

Philologische Schriften | Analecta Laertiana 1870 © The Nietzsche Channel